วันอังคารที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552

สมาชิกกลุ่ม1

1. นางสาวเจนจิรา โผนภาส เลขที่13
2. นางสาววราภรณ์ ปิ่นประภาภรณ์ เลขที่31
3. นางสาวหทัยรัตน์ สุพรรณ เลขที่37
4. นางสาวอลิษา พลาหาญ เลขที่39

~ บทที่ 1 ~

1.ที่มาและความสำคัญของโครงงาน
ปัญหามลพิษทางกลิ่นในปัจจุบันเริ่มส่งผลกระทบต่อชุมชนและประเทศต่างๆทั่วโลกและมีแนวโน้มส่งผลรุนแรงเพิ่มมากขึ้น ปัญหาเหล่านี้พบได้ตามแหล่งต่างๆ เช่น ฟาร์มปศุสัตว์ แหล่งอุตสาหกรรม ท่อระบายน้ำในชุมชน และกลิ่นเหม็นจากกองขยะและน้ำที่ใช้จากกิจกรรมภายในบ้านเรือนที่ถูกกำจัดโดยผิดวิธี ส่งกลิ่นเหม็นกระทบต่อชุมชนและสุขภาพอนามัยอีกด้วย กลิ่นเหม็นส่วนใหญ่สามารถป้องกันและแก้ไขได้ ซึ่งในปัจจุบันยังพบว่าชุมชนเมืองและชุมชนชนบทยังคงประสบกับปัญหานี้อยู่มาก การกำจักกลิ่นโดยไม่ต้องใช้งบประมาณสูง ถ้ามีการประยุกต์ใช้ได้อย่างถูกต้องและเหมาะสม

2.จุดมุ่งหมายของการศึกษาค้นคว้า
1.เพื่อลดกลิ่นจากสถานที่ต่างๆ
2.ลดการใช้สารเคมีในการกำจัดกลิ่น
3.ประหยัดค่าใช้จ่ายในการกำจัดกลิ่น
4.สามารถนำน้ำชีวภาพมาประยุกต์ใช้ในชีวิตประจำวันได้
5.สามารถลดขยะที่ไม่ต้องการภายในครัวเรือนนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์

3.สมมุติฐานการศึกษาและการทดลอง
สามารถนำน้ำชีวภาพที่ได้ นำไปกำจัดกลิ่นได้จริงและสามารถนำไปใช้ประโยชน์ทางด้านอื่นๆได้ด้วย


4.การกำหนดและควบคุมตัวแปร
ในการศึกษาและทดลอง น้ำชีวภาพที่ใช้ในการทดลองได้จากเศษผักที่ทำปฏิกิริยากับกากน้ำตาลและน้ำจุลินทรีย์EM จนกลายเป็นน้ำชีวภาพที่ใช้ในการทดลอง

ตัวแปรต้น : น้ำชีวภาพ
ตัวแปรตาม : การลดลงของกลิ่นเหม็น
ตัวแปรควบคุม : สถานที่ อุณหภูมิ แสงสว่าง ระยะเวลา
บทคัดย่อ
โครงงานการแก้ปัญหามลพิษทางกลิ่น “น้ำชีวภาพดับกลิ่น” จัดทำขึ้นเพื่อแก้ไขปัญหามลพิษทางกลิ่น ปัจจุบันชุมชนเมืองและชุมชนชนบทประสบกับปัญหามลภาวะทางกลิ่นเป็นอย่างมาก ยังคงมีการจัดการน้ำที่ผิดวิธี และยังไม่มีการแก้ปัญหาที่ชัดเจน ทำให้ปัญหาที่เกิดขึ้นยังคงไม่ได้รับการแก้ไข และการแก้ไขที่ผ่านมาอาจจะใช้งบประมาณที่มากและใช้สารเคมีในการกำจัดกลิ่น ซึ่งส่งผลต่อสุขภาพของคนในชุมชนและส่งผลกระทบต่อสภาพแวดล้อมในด้านต่างๆ เช่น สภาพแวดล้อมทางดิน สภาพแวดล้อมทางอากาศและสภาพแวดล้อมทางน้ำ ในการทำน้ำชีวภาพจากเศษผักและเศษอาหารเป็นการนำสิ่งของที่ไม่ต้องการภายในครัวเรือนนำมาใช้ให้เป็นประโยชน์ และยังประหยัดค่าใช้จ่าย ในการแก้ไขปัญหาได้



วันศุกร์ที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552

~ บทที่ 3 ~

อุปกรณ์และวิธีการทดลอง

1.วัสดุอุปกรณ์

1.1ถังพลาสติกมีฝาปิด 20 ลิตร




1.2ถุงปุ๋ย
1.3กากน้ำตาล
1.4จุลินทรีย์ EM
1.5ตลับเมตร
1.6ขวดขนาด 600ml





2.ขั้นตอนการทดลอง

2.1 ขั้นตอนการทำน้ำหมักชีวภาพ
1.เตรียมเศษผักที่สับละเอียดแล้ว 1 กก.


2.เทกากน้ำตาล 40-60 ซีซี ใส่คลุกกับเศษผัก และใส่จุลินทรีย์ EM ขยาย 20-40 ซีซี คลุกอีกครั้ง










3.นำเศษผักที่คลุกเคล้าเรียบร้อยแล้ว ใส่ลงในถุงปุ๋ยมัดปากถุงให้แน่น

4.ใส่ถุงปุ๋ยลงในถังพลาสติกที่เตรียมไว้ ปิดฝาถังให้สนิท ทิ้งไว้ประมาณ 1หรือ2สัปดาห์






5.นำน้ำชีวภาพที่ได้บรรจุใส่ขวด เตรียมการทดลองขั้นต่อไป


2.2 ขั้นตอนการทดลอง
แบ่งการทดลองออกเป็น 3 พื้นที่
พื้นที่ที่1 น้ำชีวภาพ 600 ml ต่อ พื้นที่ 1 เมตร
พื้นที่ที่2 น้ำชีวภาพ 300 ml ต่อ พื้นที่ 1 เมตร
พื้นที่ที่3 พื้นที่ 1 เมตร ไม่เทน้ำชีวภาพ





พื้นที่ที่1





พื้นที่ที่2


พื้นที่ควบคุม



2.2.1 พื้นที่ที่ทำการทดลองเป็นพื้นที่บริเวณเดียวกัน โดยมีการควบคุมปัจจัยแทรกซ้อน เช่น น้ำที่ใช้หลังกิจกรรมภายในบ้านเรือนมีการไหลเข้ามาในพื้นที่ทดลองน้อยมากเพราะ มีการแบ่งทางน้ำไหลเพื่อให้น้ำที่ไหลหลังจากกิจกรรมภายในบ้านเรือนไม่ให้ไหลเข้าพื้นที่ของการทดลอง
2.2.2 สังเกตและทำการบันทึกข้อมูล

วันพุธที่ 28 มกราคม พ.ศ. 2552

บทที่5
สรุปและอภิปรายผลการทดลอง


สรุปผลการทดลอง
น้ำชีวภาพที่ทำการทดลองในครั้งนี้ไม่สามารถดับกลิ่นเหม็นให้ลดลงได้


ประโยชน์ที่ได้จากโครงงาน
1.เกิดกระบวนการเรียนรู้และนำความรู้ที่เรียนมาประยุกต์ใช้ได้จริง
2.ช่วยลดปัญหาขยะภายในครัวเรือน
3.ลดการใช้สารเคมีในการแก้ไขปัญหามลภาวะ
ผลการทดลอง
เริ่มทำการทดลองโดยการนำน้ำชีวภาพเทลงบริเวณพื้นที่ทดลอง วันที่ 29 พฤศจิกายน พ.ศ. 2551

ระยะเวลา พื้นที่ที่1 พื้นที่ที่2
สัปดาห์ที่1 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
สัปดาห์ที่2 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
สัปดาห์ที่3 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
สัปดาห์ที่4 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง
สัปดาห์ที่5 ไม่มีการเปลี่ยนแปลง ไม่มีการเปลี่ยนแปลง